May 5, 2008

ആവിഷ്‌കാരം

ആത്മാവിലിന്ധനം കത്തിച്ച്
തലച്ചോറ്‌ വേവിച്ച്
സിരകള്‍ പൊള്ളിച്ച്
വാക്കുകള്‍ ആവിയാക്കി
തൂലികത്തുമ്പിലൂടെ സ്വതന്ത്രമാക്കി
ആ വേവില്‍
സ്വയമൊരു ബാഷ്‌പമായ് തപിച്ച്...

ഒന്നാം വരിയില്‍
നിറമില്ലാത്ത ബാല്യം
മുലപ്പാലു രുചിക്കാതെ
താരാട്ട് കേള്‍ക്കാതെ
ഐതിഹ്യവും പുരാണവും
യക്ഷിക്കഥയുമറിയാതെ
ഇരയുടെ ദൈന്യതയോടെ.

പിന്നെ വേട്ടക്കാരന്റെ യൌവനം
സിരയുറയുന്ന ലഹരിയും
പ്രണയം മറച്ച്
കരിമ്പടം പുതച്ച മനസ്സും
ഉടഞ്ഞ കുപ്പിവളകളും
തകര്‍ത്ത കിനാക്കളും

അടയുന്ന വാതിലില്‍ മുട്ടാതെ
കണ്ണാടി കാണാതെ
പുസ്തകം നോക്കാതെ
അര്‍ത്ഥമില്ലായ്‌മയുടെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍
അക്ഷരമാക്കുന്ന വേദനയറിയാതെ
നീലച്ചായം നിറഞ്ഞൊരു
കാന്‍‌വാസില്‍ നോക്കിയിരിക്കേ
കവിത ജനിച്ചു, സുഖപ്രസവം

അര്‍ത്ഥം ചോദിച്ചാല്‍
ചിരിക്കാനേ കഴിയൂ
വായിക്കുന്നവന്റെ തലച്ചോറില്‍
ആശയം നിക്ഷേപിച്ച് തലയറഞ്ഞ് ചിരിക്കാന്‍.
കുത്തും കോമയും ഇടാതെ
വൃത്തവും പ്രാസവും പാലിക്കാതെ
താളരഹിതമായൊരു തേങ്ങല്‍.
താളം പാപമാണ്.
Post a Comment